اعمال ماه رجب 2

17- لیلة الرّغائب: اوّلین شب جمعه ماه رجب را «لیلة الرّغائب»(20) گویند; رسول خدا

(صلى الله علیه وآله) در روایتى که فضیلت ماه رجب را بیان مى کرد فرمود: «از اوّلین شب جمعه
ماه رجب غافل نشوید که فرشتگان آن را «لیلة الرّغائب» نامیدند».
آنگاه رسول خدا(صلى الله علیه وآله) اعمالى را براى آن شب به این کیفیّت بیان فرمود:
«روز پنج شنبه اوّل ماه را روزه مى گیرى، چون شب جمعه فرا رسید، میان نماز مغرب و عشا
دوازده رکعت نماز مى گذارى (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعت از آن، یک مرتبه سوره
«حمد» و سه مرتبه «إنّا انزلناه» و دوازده مرتبه «قل هو الله احد» را مى خوانى; پس از اتمام نماز
هفتاد مرتبه مى گویى: «أللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد النَّبِىِّ الاُْمِّىِّ وَ عَلى آلِهِ» آنگاه به سجده مى روى
و هفتاد بار مى گویى: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَ الرُّوحِ» سپس سر از سجده برمى دارى و هفتاد
بار مى گویى: «رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ، إِنَّکَ أنْتَ العَلِىُّ الاْعْظَمُ» بار دیگر نیز به سجده
مى روى و هفتاد مرتبه مى گویى: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَ الرُّوحِ» آنگاه حاجت خود را مى طلبى
که ان شاءالله برآورده خواهد شد.
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در فضیلت این اعمال فرمود: «کسى که چنین نمازى را بخواند،
خداوند همه گناهانش را بیامرزد... و در قیامت درباره هفتصد تن از خاندانش شفاعت مى کند، و
چون شب اوّل قبر فرا رسد، خداوند پاداش این نماز را به نیکوترین چهره، با رویى گشاده و
درخشان و زبانى فصیح و گویا، به سوى قبر او مى فرستد، آن چهره نیکو به وى گوید:
«اى حبیب من! بر تو بشارت باد! که از هر شدّت و سختى نجات یافتى» از آن چهره نورانى
مى پرسد: «تو کیستى؟ من تاکنون چهره اى از تو زیباتر ندیده ام و بویى از بویت خوشتر به
مشامم نرسیده؟!»
آن چهره نیکو پاسخ دهد: «اى حبیب من! من پاداش آن نمازى هستم که تو در فلان شهر،
فلان ماه و در فلان سال به جا آورده اى; من امشب به نزد تو آمدم، تا حقّت را ادا کنم و مونس
تنهایى تو باشم و وحشت را از تو مرتفع سازم (و همواره در کنارت بمانم) تا زمانى که همگى
در روز رستاخیز برخیزند و در عرصه قیامت بر سرت سایه بیفکنم. (خلاصه هیچ زمانى پاداش این
کار نیک از تو قطع نخواهد شد)».(21)
18-
عمره رجبیّه: انجام «عمره»، در ماه رجب فضیلت فراوان دارد. طبق روایات اهل بیت(علیهم السلام)
«عمره» در ماه رجب فضیلتى هم ردیف حج دارد.(22)
در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است: «اَفْضَلُ الْعُمْرَةِ، عُمْرَةُ رَجَب; با فضیلت ترین عمره،
عمره در ماه رجب است».(23)
در روایتى دیگر از امام صادق(علیه السلام) پرسیدند: «عمره در ماه رجب افضل است یا ماه رمضان؟»
فرمود: «عمره در ماه رجب افضل است».(24)
در روایتى آمده است که حضرت امام زین العابدین(علیه السلام) در ماه رجب به عمره رفته بود و
شبانه روز، در کنار کعبه نماز بجا مى آورد و پیوسته در سجده بود، و در حال سجده این ذکر را مى گفت:
«عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ» و در آن مدّت، چیزى افزون بر این ذکر نمى گفت!(25)
همچنین زیارت امام رضا(علیه السلام) در ماه رجب مستحب است و در روایتى از امام جواد(علیه السلام)
زیارت آن حضرت در ماه رجب مورد تأکید قرار گرفته است.(26)
1. اقبال، صفحه 643.
2. همان مدرک.
3. مصباح المتهجّد، صفحه 802.
4. اقبال، صفحه 643.
5. مصباح المتهجّد، صفحه 802.
6. مصباح المتهجّد، صفحه 803 و بلدالامین، صفحه 179 (با اندکى تفاوت).
7. مصباح المتهجّد، صفحه 804. عدم ذکر میلاد مبارک امیرمؤمنان على(علیه السلام) در این دعا شاید به
خاطر وضوح آن بوده است.
8. در اقبال «اِبراحها» آمده است.
9. کلمه «علیکم» در اقبال آمده است.
10. مصباح المتهجّد، صفحه 821 و اقبال، صفحه 631 (با اندکى تفاوت).
11. اقبال، صفحه 644 و بحارالانوار، جلد 95، صفحه 390.
12. اقبال، صفحه 648.
13. همان مدرک.
14. همان مدرک.
15. مفاتیح الجنان، اعمال ماه رجب.
16. اقبال، صفحه 648.
17. همان مدرک، صفحه 637.
18. اقبال، صفحه 630.
19. زاد المعاد، صفحه 12.
20. «لیلة الرّغائب» یعنى شبى که به خاطر پاداش ها و فضیلت هاى فراوانى که دارد، مورد میل و
رغبت فراوان است و یا به معناى «شب پاداش هاى فراوان» است، زیرا «رغائب» جمع «رغیبه» است
که هم به معناى «کار مورد رغبت» آمده است و هم به معناى پاداش و عطاى فراوان.
21. اقبال، صفحه 632; مرحوم علاّمه حلّى در اجازه اش براى «بنى زهره» این روایت را به طور مشروح
نقل کرده است (رجوع کنید به: بحارالانوار، جلد 104، صفحه 125).
22. مصباح المتهجّد، صفحه 798.
23. کافى، جلد 4، صفحه 536، حدیث 6.
24. فقیه، جلد 2، صفحه 453، حدیث 2949.
25. مصباح المتهجّد، صفحه 801 و اقبال، صفحه 648.
26. مصباح المتهجّد، صفحه 820 و کافى، جلد 4، صفحه 584، حدیث 2.

*******

اعمال شب و روز ماه رجب

شب اوّل ماه
انجام اعمالى در این شب با ارزش، مورد سفارش است:
اوّل: از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است که به هنگام رؤیت هلال ماه رجب، این
دعا را مى خواند:
اَللّـهُمَّ اَهِلَّهُ عَلَیْنا بِالاَْمْنِ وَ الاْیمانِ، وَ السَّلامَةِ وَ الاِْسْلامِ، رَبّى وَرَبُّکَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ.(1)
خدایا این ماه را بر ما نو کن به امنیت و ایمان و سلامت و دین اسلام پروردگار من و پروردگار تو (اى ماه) خداى عزوجل
مى باشد.
و همچنین از آن حضرت نقل شده است که وقتى هلال ماه رجب را مى دید، مى فرمود:
ا
َللّـهُمَّ بارِکْ لَنا فى رَجَب وَ شَعْبانَ، وَ بَلِّغْنا شَهْرَ رَمَضانَ، وَ اَعِنّا عَلَى الصِّیامِ وَ الْقِیامِ، وَ حِفْظِ اللِّسانِ، وَ غَضِّ الْبَصَرِ، وَ لا تَجْعَلْ
حَظَّنا مِنْهُ الْجُوعَ وَ الْعَطَشَ.(2)
خدایا برکت ده بر ما در ماه رجب و شعبان و ما را به ماه رمضان برسان و کمکمان ده براى گرفتن روزه و شب زنده دارى و
نگهدارى زبان و پوشیدن چشم و بهره ما را از آن ماه تنها گرسنگى و تشنگى قرار مده.

دوم:
غسل کردن.

مرحوم «سیّد بن طاووس» مى گوید در کتب «عبادات» روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) یافتم که آنحضرت فرمود:
«هر کس درک کند ماه رجب را و در اوّل، وسط و آخر آن، غسل کند; همانند روزى که از مادر متولّد شده، از گناهان خارج
گردد (و پاک شود)».(3)
سوم:
زیارت امام حسین(علیه السلام) در این شب فضیلت بسیار دارد.(4)
چهارم: بعد از نماز مغرب،
20 رکعت نماز بخواند (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعت یک بار سوره «حمد» و یک بار
سوره «توحید» بخواند; رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در پاداش این عمل فرمود: هر کس چنین کند، به خدا سوگند! خودش،
خانواده اش، مالش و فرزندانش محفوظ بمانند و از عذاب قبر پناه داده شود... و در قیامت به سرعت از صراط بگذرد.(5)
پنجم: بعد از نماز عشا، دو رکعت نماز بجا آورد، در رکعت اوّل
«حمد» و «الم نشرح» را یک مرتبه و سوره «قل هو اللّه احد»
را سه مرتبه بخواند و در رکعت دوم، سوره هاى «حمد»، «اَلَم نشرح»، «قل هو اللّه احد» و «معوّذتین»
(سوره هاى ناس و فلق) را یکبار بخواند و پس از سلام سى مرتبه بگوید: «لا اله الاّ اللّه» و سى مرتبه «صلوات» بفرستد.
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: کسى که این عمل را انجام دهد، خداوند گناهانش را مى آمرزد و از گناه پاک
مى شود.(6)
ششم:
30 رکعت نماز بخواند، (هر دو رکعت به یک سلام) در هر رکعت یک مرتبه «حمد» و یک مرتبه «قل یا ایّها الکافرون»
و سه مرتبه «قل هو اللّه احد» را بخواند; در روایتى رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: هر مرد و زن مؤمنى چنین کند،
خداوند تمام گناهان کوچک و بزرگ وى را مى آمرزد و تا سال بعد، خداوند نامش را در فهرست «نمازگزاران» مى نویسد و
از نفاق پاک مى شود.(7)

هفتم:
احیاى شب اوّل ماه: «شیخ طوسى» در «مصباح المتهجّد» از امام صادق(علیه السلام) از جدّش از امیر مؤمنان
على(علیه السلام) نقل کرده است که آن حضرت دوست داشت که در چهار شب از شبهاى سال، فارغ از هر چیز، به
عبادت بپردازد: شب اوّل ماه رجب، شب نیمه شعبان، شب عید فطر و شب عید قربان.(8)
در حدیثى دیگر، از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که: «تا مى توانى بر احیاى شب هاى عید فطر، عید قربان
و... شب اوّل رجب مراقبت کن».(9)
هشتم: خواندن دعایى که از امام جواد(علیه السلام) نقل شده است که فرمود: مستحب است انسان، در شب
اوّل رجب، با این کلمات، دعا کند:
اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِاَنَّکَ مَلیکٌ، وَاَنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء مُقْتَدِرٌ، وَاَنَّکَ ما
خدایا از تو خواهم بواسطه آن که تو فرمانروایى و تو بر هر چیز توانایى و تو هر کارى
تَشآءُ مِنْ أَمْر یَکُونَ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَتَوَجَّهُ اِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ مُحَمَّد نَبِىِّ الرَّحْمَةِ،
را بخواهى مى شود خدایا من بسویت رو کنم بوسیله پیامبرت محمّد پیامبر رحمت
صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، یا مُحَمَّدُ یا رَسُولَ اللهِ، اِنّى اَتَوَجَّهُ بِکَ اِلَى اللهِ رَبِّکَ
درود تو بر او و آلش، اى محمّد اى رسول خدا براستى من به تو رو آورده ام براى رفتن به درگاه خدا پروردگار من
وَرَبِّى لِیُنْجِحَ بِکَ طَلِبَتى، اَللّـهُمَّ بِنَبِیِّکَ مُحَمَّد وَالاَْئِمَّةِ مِنْ اَهْلِ بَیْتِهِ،
و تو تا بلکه بوسیله تو حاجت روا گردم خدایا به حق پیامبرت محمّد و به حق پیشوایان از خاندانش
صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ، اَنْجِحْ طَلِبَتى.
صلى اللّه علیه و علیهم که حاجتم را روا کن.
آنگاه حاجت خود را از خداوند بخواهد.(10)
نهم: از حضرت موسى بن جعفر(علیه السلام) نقل شده که (در شب اوّل ماه رجب) بعد از فراغ از نماز
شب، در حال سجده مى گفت:
لَکَ الْمَحْمَدَةُ اِنْ اَطَعْتُکَ، وَلَکَ الْحُجَّةُ اِنْ عَصَیْتُکَ، لا صُنْعَ لى وَلا لِغَیْرى
براى توست ستایش اگر پیرویت کنم و تو حجت و برهان بر من دارى اگر نافرمانیت کنم نه کارى از من ساخته است و
نه از غیر من
فى اِحْسان اِلاَّ بِکَ، یا کائِناً قَبْلَ کُلِّ شَىْء، وَیا مُکَوِّنَ کُلِّ شَىْء، اِنَّکَ
در مورد احسان مگر بوسیله تو اى بوده پیش از هر چیز و اى بود کننده هر چیز براستى تو
عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنَ الْعَدیلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَ مِنْ
بر هر چیز توانایى خدایا به تو پناه برم از انحراف هنگام مرگ و از
شَرِّ الْمَرْجِعِ فِى الْقُبُورِ، وَ مِنَ النَّدامَةِ یَوْمَ الاْ زِفَةِ، فَاَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّىَ
بازگشت بد در میان گور و از پشیمانى در روز قیامت پس از تو خواهم که درود فرستى
عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَاَنْ تَجْعَلَ عَیْشى عیشَةً نَقِیَّةً، وَ مِیتَتى میتَةً
بر محمّد و آل محمّد و قرار دهى زندگى مرا زندگى پاک و پاکیزه و مرگم را مرگى
سَوِیَّةً، وَ مُنْقَلَبى مُنْقَلَباً کَریماً، غَیْرَ مُخْز وَ لا فاضِح، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى
معتدل و مستقیم و بازگشتم را بازگشتى گرامى که خوارى و رسوایى در آن نباشد خدایا درود فرست بر
مُحَمَّد وَ آلِهِ الاَْئِمَّةِ، یَنابیعِ الْحِکْمَةِ، وَ اُولِى النِّعْمَةِ، وَمَعادِنِ الْعِصْمَةِ،
محمّد و آلش آن پیشوایانى که سرچشمه هاى حکمت و ولى نعمت و معادن عصمتند و
وَاْعصِمْنى بِهِمْ مِنْ کُلِّ سُوء، وَلا تَاْخُذْنى عَلى غِرَّة وَ لا عَلى غَفْلَة، وَ لا
بوسیله ایشان مرا از هر بدى محافظت فرما و مگیر مرا در حال غرور و نه در حال غفلت و بى خبرى و
تَجْعَلْ عَواقِبَ اَعْمالى حَسْرَةً، وَ ارْضَ عَنّى، فَاِنَّ مَغْفِرَتَکَ لِلظّالِمینَ
قرار مده پایان کارهایم را حسرت و افسوس و از من راضى شو که راستى آمرزشت مخصوص ستمکاران است و
وَاَنـَا مِنَ الظّالِمینَ، اَللّـهُمَّ اغْفِرْ لى ما لا یَضُرُّکَ، و اَعْطِنى ما لا یَنْقُصُکَ،
من نیز از ستمکارانم خدایا بیامرز از من آنچه را زیان به تو نزند و عطا کن به من آنچه تو را کم نیاید
فَاِنَّکَ الْوَسیعُ رَحْمَتُهُ، اَلْبَدیعُ حِکْمَتُهُ، وَ اَعْطِنِى السَّعَةَ وَ الدَّعَةَ، وَ الاَْمْنَ
زیرا که رحمت تو وسیع و فرزانگیت تازه و جدید است و عطا کن به من وسعت و فراخى و امنیّت
وَ الصِّحَّةَ، وَ الْبُخُوعَ وَ الْقُنُوعَ، وَ الشُّکْرَ وَ الْمُعافاةَ، وَ التَّقْوى وَ الصَّبْرَ،
و سلامتى و فروتنى و قناعت و سپاسگزارى و تندرستى و پرهیزکارى و شکیبایى و
وَالصِّدْقَ عَلَیْکَ وَ عَلى اَوْلِیآئِکَ، وَ الْیُسْرَ وَ الشُّکْرَ، وَ اعْمُمْ بِذلِکَ یا رَبِّ
راستى (و درستى) نسبت به تو و نسبت به دوستانت و آسانى و شکر و در اینها که گفتم و با من شریک ساز پروردگار من
اَهْلى وَ وُلْدى وَ اِخْوانى فیکَ، وَ مَنْ اَحْبَبْتُ وَ اَحَبَّنى، وَ وَلَدْتُ وَ وَلَدَنى،
خانواده و فرزندان و برادران دینى مرا و کسانى را که من دوست دارم یا آنان مرا دوست دارند و فرزندان آینده و پدران گذشته من
مِنَ الْمُسْلِمینَ وَ الْمُؤْمِنینَ یا رَبَّ الْعالَمینَ.(11)
از مسلمانان و مؤمنین اى پروردگار جهانیان.
در حدیث آمده است که این دعا، بعد از هشت رکعت نماز شب و پیش از نماز وتر است. آنگاه سه رکعت وتر (دو رکعت نماز
شفع و یک رکعت نماز وتر) را بجا مى آورى پس از سلام، در همان حالت نشسته مى خوانى:
اَلْحَمْدُ للهِِ الَّذى لا تَنْفَدُ خَزآئِنُهُ، وَ لا یَخافُ آمِنُهُ، رَبِّ اِنِ ارْتَکَبْتُ
ستایش آن خدایى را سزاست که خزینه هایش پایان نپذیرد و هر که در امان او بود هراس ندارد پررودگارا اگر من دست به
الْمَعاصِىَ فَذلِکَ ثِقَةٌ مِنّى بِکَرَمِکَ، اِنَّکَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِکَ، وَتَعْفُو
نافرمانى زدم این بخاطر آن اطمینانى بود که به کرم تو داشتم براستى که تو از بندگانت
عَنْ سَیِّئاتِهِمْ، وَ تَغْفِرُ الزَّلَلَ، وَ اِنَّکَ مُجیبٌ لِداعیکَ وَ مِنْهُ قَریبٌ، وَ اَنـَا
توبه شان را مى پذیرى و از گناهانشان درگذرى و لغزشهاشان بیامرزى و براستى که تو خواننده ات را پاسخ دهى
و به او نزدیکى و من
تائِبٌ اِلَیْکَ مِنَ الْخَطایا، وَ راغِبٌ اِلَیْکَ فى تَوْفیرِ حَظّى مِنَ الْعَطایا، یا
بسوى تو از گناهان توبه کنم و میل دارم از درگاهت که بهره ام را از عطاهاى خویش فراوان گردانى اى
خالِقَ الْبَرایا، یا مُنْقِذى مِنْ کُلِّ شَدیدَة، یا مُجیرى مِنْ کُلِّ مَحْذُور، وَفِّرْ
آفریننده خلایق اى نجات دهنده من از هر سختى اى پناه ده من از هر خطر و چیز ترسناک خدایا نشاط و خوشحالیم را
عَلَىَّ السُّرُورَ، وَ اکْفِنى شَرَّ عَواقِبِ الاُْمُورِ، فَاَنْتَ اللهُ عَلى نَعْمآئِکَ
فراوان گردان و از شر پایان هر کار نگاهم دارد که براستى اى خدا تو بر نعمتها
وَ جَزیلِ عَطـآئِکَ مَشْکُـورٌ، وَ لِکُلِّ خَیْر مَذْخُـورٌ.(12)
و عطاهاى سرشارت مورد سپاسگزارى هستى و براى هر خیر و خوبى ذخیره ما باشى.
1. اقبال، صفحه 627.
2. همان مدرک، صفحه 628.
3. همان مدرک.
4. زاد المعاد، صفحه 13.
5. اقبال، صفحه 629.
6. همان مدرک.
7. اقبال، صفحه 629 .
8. مصباح المتهجّد، صفحه 798.
9. زاد المعاد، صفحه 13.
10. مصباح المتهجّد، صفحه 798.
11. مصباح المتهجّد، صفحه 798.
12. مصباح المتهجّد، صفحه 799.
 
روز اوّل ماه
این روز نیز اعمالى دارد:
روزه گرفتن; در روایتى از امام رضا(علیه السلام) پاداشهاى مهمّى براى روزه اوّل ماه رجب ذکر شده است.(1)
در روایتى دیگر،امام باقر(علیه السلام) روز اوّل ماه رجب را، روز سوار شدن حضرت نوح بر کشتى بیان کرده و فرمود:
«هنگامى که نوح در این روز، سوار کشتى شد، به همه کسانى که با او بودند دستور داد روزه بگیرند; و هر کس این روز
را روزه بگیرد، آتش دوزخ به فاصله یک سال راه، از او دور گردد».(2)
غسل کردن.(3)
زیارت امام حسین(علیه السلام); «شیخ طوسى» روایتى را از امام صادق(علیه السلام) نقل کرده است که آن حضرت
فرمود: «هر کس امام حسین(علیه السلام) را در روز اوّل ماه رجب زیارت کند، به یقین خداوند او را مى آمرزد».(4)
4ـ خواندن
نماز حضرت سلمان; این نماز را که رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) به وى آموخت، به این نحو است:
ده رکعت نماز بجا مى آورى (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعت، یک مرتبه «حمد»، سه مرتبه «توحید» و سه مرتبه
«قل یا ایّها الکافرون» را مى خوانى و بعد از سلامِ نماز، دستها را بلند مى کنى و مى گویى:
لا إلهَ اِلاَّ اللهُ، وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ، یُحْیى وَیُمیتُ، حَىٌّ لایَمُوتُ، وَهُوَ بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلى کُلِّ شَىْء
قَدیرٌ، اَللّـهُمَّ لا مانِعَ لِما اَعْطَیْتَ، وَلا مُعْطِىَ لِما مَنَعْتَ، وَلا یَنْفَـعُ ذَاالْجَـدِّ مِنْـکَ الْجَـدُّ.
معبودى نیست جز خداى یگانه که شریک ندارد فرمانروایى از آن اوست و ستایش مخصوص اوست زنده مى کند و مى 
میراندو اوست زنده اى که هرگز نمیرد هر چه خیر است بدست او است و او بر هر چیزى تواناست. خدایا جلوگیرى نیست
از آنچه تو عطا کنى و عطابخشى نیست براى آن کس که تو منعش کنى و کوشش شخص کوشا او را از تو بى نیاز نکند.
آنگاه دست ها را بر روى صورت خود مى کشى.(5)
در روز نیمه ماه نیز
ده رکعت نماز به همین نحو انجام مى دهى و پس از هر دو رکعت، آن دعا را مى خوانى ولى پس از
جمله «وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیر» این جملات را اضافه مى کنى:
اِ
لهاً واحِداً اَحَداً فَرْداً صَمَداً، لَمْ یَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَداً.
آن معبود یگانه یکتاى فرد بى نیازى که نگرفته است همدم و نه فرزندى.
آنگاه دستها را به صورت مى کشى.(6)
و در روز آخر ماه رجب نیز،
ده رکعت نماز را به همان نحو، انجام مى دهى و پس از سلام نماز، آن دعا را مى خوانى، ولى
پس از جمله «وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیر» مى گویى:
وَ صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ الطّاهِرینَ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ.

و درود خدا بر محمّد و آل پاکیزه اش باد و جنبش و نیرویى نیست جز به خداى بلند مرتبه و بزرگ.
آنگاه دست ها را بر صورت خود مى کشى و حاجتت را مى طلبى که به اجابت مى رسد.(7)
پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) به سلمان فرمود: «هر مرد و زن مؤمنى که این سى رکعت نماز را بجا آورد، خداوند گناهانش
را بیامرزد و پاداش کسى که تمام آن ماه را روزه گرفته، به وى عنایت کند و از آتش دوزخ نجات دهد، و این به منزله ورقه
عبور از صراط است».
سلمان مى گوید: «پس از شنیدن این حدیث از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) با حالت گریه به سجده افتادم و شکر
الهى را بجا آوردم».(8)
5ـ نماز دیگرى از حضرت سلمان(رحمه الله)، این نماز نیز
ده رکعت است (هر دو رکعت به یک سلام) که در روز اوّل
ماه رجب خوانده مى شود: در هر رکعت یک مرتبه «حمد» و سه مرتبه «توحید».
رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) درباره پاداش این نماز به سلمان نکته هایى را فرمود، از جمله، بخشش گناهان،
محفوظ ماندن از وحشت قبر و عذاب روز قیامت و دور ماندن از برخى ازبیمارى ها.(9)  
1. اقبال، صفحه 634.
2. اقبال، صفحه 635، و مصباح المتهجّد، صفحه 797.
3. اقبال، صفحه 628.
4. مصباح المتهجّد، صفحه 801.
5. اقبال، صفحه 637.
6. همان مدرک، صفحه 657.
7. همان مدرک، صفحه 682.
8. همان مدرک، صفحه 637 و 682.
9. اقبال، صفحه 637.
 
شب سیزدهم ماه
امام صادق(علیه السلام) فرمود: «خداوند به این امّت سه ماه ارزشمند عطا کرد، که به امّت هاى قبل نداده بود و آن ماهها،
رجب، شعبان و ماه رمضان است و سه شب نیز به این امّت عنایت کرد که به امّت هاى پیشین نداده بود و آن شب هاى
سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم ماه است و همچنین سه سوره (بافضیلت و پرمحتوا) به این امّت عطا کرد که به امّت هاى
سابق نداده بود و آن سوره هاى «یس»، «مُلک» و «توحید» است، از این رو هر کس که میان این سه فضیلت جمع کند،
میان بهترین عطاهاى این امّت جمع کرده است».
از امام(علیه السلام) سؤال شد: «چگونه مى توان میان آنها جمع کرد؟»
فرمود: «در لیالى بیض (سه شب مزبور) در این سه ماه نماز بخواند; به این نحو که «در شب سیزدهم،
دو رکعت نماز بگزارد
و در هر رکعتى پس از سوره «حمد» این سه سوره (یس، ملک و توحید) را بخواند، و در شب چهاردهم، چهار رکعت نماز
بگزارد (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعتى «حمد» و «یس» و «ملک» و «توحید» را بخواند و در شب پانزدهم،
شش رکعت نماز بگزارد (هر دو رکعت به یک سلام) و همان سوره ها را در هر رکعت بخواند».
امام(علیه السلام) در فضیلت این نمازها فرمود: «هر کس چنین کند فضیلت این سه ماه را به دست آورده و خداوند همه
گناهانش را - جز شرک - مى آمرزد».(1)

1. همان مدرک، صفحه655

روز سیزدهم ماه
روز سیزدهم ماه رجب مصادف با ولادت امیرالمؤمنین على(علیه السلام) است و اوّلین روز از ایّام البیض است. روزه گرفتن
در این روز، و دو روز بعد، ثواب فراوانى دارد.(1) و هر کس که بخواهد عمل «امّ داوود» را بجا آورد باید این روز را روزه بگیرد.
1. همان مدرک، صفحه 656.
 
روز چهاردهم ماه
روزه گرفتن در این روز پاداش فراوانى دارد. در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: «هرکس که روز
چهاردهم ماه رجب را روزه بگیرد، خداوند پاداشى به وى عنایت کند که نه چشمى دیده و نه گوشى شنیده و نه بر قلبى
خطور کرده باشد!...».(1)
1. همان مدرک، صفحه 655.
 
شب نیمه ماه
این شب، شب ارزشمندى است که چند عمل در آن وارد شده است:
اوّل:
غسل.(1)
دوم:
احیاى آن شب به عبادت که فضیلت بسیار دارد.(2)
سوم:
زیارت امام حسین(علیه السلام) که زیارت آن حضرت در شب و روز نیمه رجب مورد تأکید قرار گرفته است.(3)
چهارم:
شش رکعت نماز بگذارد (هر دو رکعت با یک سلام) و در هر رکعتى «حمد» و «یس» و «ملک» و «توحید» را بخواند .
پنجم: بجا آوردن
سى رکعت نماز، که در هر رکعت یک مرتبه «حمد» و ده مرتبه سوره «توحید» را بخواند، در روایتى از
رسول خدا(صلى الله علیه وآله)پاداش فراوانى براى این نماز ذکر شده است.(4)
ششم:
دوازده رکعت نماز (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعت یک بار «حمد» و یک بار «سوره» را مى خوانى و پس
از پایان نمازها هر یک از سوره هاى «حمد»، «فلق»، «ناس»، «توحید» و «آیة الکرسى» و همچنین سوره «قدر» را
چهار مرتبه مى خوانى و پس از آن، چهار مرتبه مى گویى: سُبْحانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لاَ اِلهَ إِلاَّ اللهُ وَاللهُ اَکْبَر. سپس مى
 گویى: أللّهُ أللّهُ رَبِّی، لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً، ما شاءَ اللهُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ.
این نماز را «سیّد» در «اقبال» از امام صادق(علیه السلام) روایت کرده است.(5)  
1. زاد المعاد، صفحه 19 و 20.
2. همان مدرک.
3. همان مدرک.
4. اقبال، صفحه 656.
5. همان مدرک
 
منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س) شهرستان دزفول
        
         تقویم شمیم یار 94
هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!