امام هادی (ع) را بیشتر بشناسیم

امام علی النقی (ع) امام دهم شیعیان جهان است که در نیمه ذی حجه سال ۲۱۲ هـ. ق در شهر

صریا (حومه مدینه) به دنیا آمد. پدرش امام جواد (ع) و مادر گرامی اش سمانه نام دارد

حضرت امام هادی (ع) در ۸ سالگی پس از شهادت پدر بزرگوارشان عهده دار مقام امامت شد و

پس از ۳۳ سال امامت در سن ۴۱ سالگی در سامرا در زمان خلافت معتز به شهادت رسید.و

جسم پاک حضرت در سامرا در خانه مسکونی حضرت مدفون گردید

نکته مهم در شهادت امام هادی (ع) این است که حضرت در سامراء به شدت تحت نظر بود و به

خاطر کنترل بسیار شدید و خفقان حاکم و منع دوستان و شیعیان از دیدار با حضرت و عقوبت

سخت متخلفین حتی نزدیک ترین یاران امام نیز از حال و وضع امام بی خبر یا بسیار کم اطلاع

بودند و به همین دلیل است که منابع اشاره دقیقی به نحوه شهادت امام ندارد، بلکه فقط

شهادت حضرت در زمان معتز را ذکر کرده اند بدون ذکر زمان دستور خلیفه به مسموم کردن و

اینکه چه کسانی مأمور این جنایت شدند و چه زمانی این عمل پلید از آنان سر زد و حتی در

روز شهادت حضرت هم اتفاق نظر نیست.

AkGrxRaxQeDhbAw3tvLNOi3LKh7mvfanK0kRjURHaKjGامام هادی (ع) در طول دوران امامت خود از سرکشان و حاکمان فاسد بنی عباس رنج ها و

محنت های زیادی کشید و در این میان متوکل در ظلم و ستم به حضرت و سنگدلی گوی سبقت

را از دیگران ربود.

متوکل وجود امام هادی (ع) را خطر بزرگی برای حکومت خویش احساس می کرد، لذا تصمیم

گرفت تا با دو روش هم زمان در یک اقدام از بحرانی تر شدن اوضاع جلوگیری کند:

یکی حمله به یاران امام (ع) و نابود کردن آثار شیعیان تا حدی که قبر مطهر امام حسین (ع) را

نیز تخریب کرد.

دوم دور کردن امام (ع) از مدینه که پایگاه سازمان تشیع بود

امام هادی (ع) با حاکمان ستمگر سازش نکرد و آنها از مبارزه منفی و عدم همکاری حضرت

هراس داشتند و رنج می بردند تا اینکه تنها راه خویش را خاموش کردن نور خدا پنداشتند و بدین

ترتیب امام هادی (ع) نیز مانند امامان پیشین به مرگ طبیعی از دنیا نرفت بلکه در زمان معتز مسموم شد.

۲۳۱۲۱۵

سومین روز از ماه رجب مصادف با شهادت امامی است که سال های طولانی از عمرش را تحت

مراقبت های شدید زندگی کرد، اما همچون پدرانش دست از هدایت مردم برنداشت.

حضرت علی بن محمد ملقب به «هادی»، دهمین امام شیعیان در نیمه ماه ذیحجه سال ۲۱۲ هجری

به دنیا آمده است. مادر آن حضرت را سمانه یا سوسن نامیده اند. آن حضرت و فرزند گرامیش

امام حسن به عسکریین شهرت یافتند، زیرا خلفای بنی عباس آنها را از سال ۲۳۳ با

سامرا(عسکر) برده و تا پایان عمر در آنجا تحت نظر قرار دادند. پس از شهادت امام جواد در

سال ۲۲۰ هجری، فرزندش امام هادی که هنوز بیش از شش سال نداشت، به امامت رسید.

از آنجا که شیعیان به استثنای معدودی مشکل بلوغ امام را درباره امام جواد پشت سر گذاشته

بودند، در زمینه امامت امام هادی تردید خاصی برای آنها به وجود نیامد.

 

منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س) شهرستان دزفول

         پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام دانشمند

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!