پرسش هایی پیرامون حماسه کربلا شماره18

پرسش شماره 18

آیا مبارزه با حکومت یزید و سرنگونی آن تا پای شهادت برای امام حسین

( علیه السلام )واجب بود؟ و آیا حسین بن علی( علیه السلام )به شرائط امربه معروف

و نهی از منکر عمل کرده است؟

جواب

یکی از شرائط وجوب امر به معروف و نهی از منکر ، عدم ضرر و مفسده ، ویا خطر است.

آیا امام حسین(علیه السلام) به این شرائط توجه داشته است؟

آنچه که از آیات و روایات و فتاوای فقهای اسلام بدست می آید این است که: کمک به حکومت

ظالم و پذیرفتن آن به هر نحوی که باشد جایز نیست.

خداوند در قرآن می فرماید:

( لا تَرْکَنُوا اِلَی الّذین ظَلَمُوا فتمسّکُمُ النّارُ )

(( و به کسانی که ستم کرده اند متمایل مشوید که آتش دوزخ به شما می رسد ))

هود آیه 113

آنچه قرآن در این جا مطرح می فرماید حرمت رکون به ظالم است. بنایر این اگر امام حسین

(علیه السلام) با حکومت یزید بیعت می کرد و آن را به رسمیت می شناخت رکون به ظالم محسوب

می شد که از نظر قرآن و اسلام حرام است.

علاوه بر آن خداوند در آیه دیگر می فرماید:

( وَلا تَعاوَنُوا عَلَی الِاْثْمِ وَ الْعُدْوانِ )

(( معاونت بر گناه و دشمنی نکنید ))

مائده آیه 2

در نتیجه؛ وقتی بیعت با یزید رکون به ظالم محسوب شود و تعارن بر اثم و گناه باشد پذیرفتن آن

جایز نیست بلکه حرام است.

لینجاست که انکار منکر پیش می آید یعنی علاوه بر اینکه بیعت جایز نیست مبارزه با ظالم که

یزید باشد واجب است، چه با زبان باشد و چه با شمشیر و سر نیزه.

لذا می بینیم که امام حسین(علیه السلام) در زمان معاویه مبارزه با زبان و انکار با زبان را انجام داده

است. در آنجایی که به معاویه می نویسد:

( اِنّی اَعْلَمُ فِتْنَهً اَعْظَمُ عَلی هذِهِ اْلاُمّه مِنْ وِ لایَتِکَ عَلَیْها )

(( معاویه! فتنه ای بزرگتر از حاکمیت بر تو این ملت وجود ندارد. ))

و در زمان یزید که وضع را مناسبتر می بیند انکار با شمشیر و سرنیزه می کند و مبارزه مسلحانه

علیه یزید انجام می دهد.

بنابراین، مبارزه با یزید برای از بین بردن منکر و احیای معروف برای امام حسین(علیه السلام)

واجب بود.

چون در زمان یزید جامعه به نهایت فساد و ظلم و جور رسیده بود، جامعه ای که پیامبر

(صلی الله علیه و آله و سلم) از آن خبر داده و فرموده بود:

( سَیَأتی علی اُمّتی زَمانٌ لا یَبْقی مِنَ اْلاِسْلامِ اِلاّ اِسْمُهُ وَ مِنَ الْقُرْانِ اِلاّ رَسْمُهُ )

(( زمانی بر امت من پیش آید که از اسلام جز نام آن نماند و از قرآن جز نقش کلمات بر

صفحه ی کاغذ باقی نماند. ))

چشمه خورشید، دفتر اول مقاله صالحی نجف آبادی

 

منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س)

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!