پرسش هایی پیرامون حماسه کربلا شماره17

پرسش شماره 17

آیا امام حسین( علیه السلام )دستور خصوصی داشت ؟

جواب

آنچه معمولاً گویندگان به آن دامن می زنند و می خواهند به خیال خودشان مقام امام حسین

(علیه السلام) را بالا ببرند می گویند: سیدالشهداء دستور خصوصی داشت.

ولی در حقیقت اگر این گونه مطالب گفته شود نه این که مقام امام حسین(علیه السلام)را بالا

نبرده ایم بلکه آن اهمیت و قداست قیام حسینی را لکه دار کرده ایم . چون:

اولاً : اگر سید الشهداء دستور خصوصی داشت، نمی شود او را مقتدا و امام تلقی کنیم و نمی توان

برای امام حسین(علیه السلام) (( مکتب )) قائل شد.

ثانیاً : خودِ امام حسین(علیه السلام) در آن خطبه معروف خودش که در منزل ((بیضه)) خطاب به

سپاهیان ((حُر)) ایراد کرد دستور خصوصی بودن را باطل می داند و می فرماید:

( مَنْ رای سُلْطاناً جائراً مُسْتحلاٍّ لِحرامِ اللهِ، ناکثاً عَهْدَهُ مُخالِفاً لِسُنَّهِ رَسُولِ اللهِ یَعْمَلُ فی عِبادِاللهِ

بِااْلاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ فَلَمْ یُغَیِّرْ عَلَیْهِ بِفِعْلٍ وَ لا قَوْلٍ کانَ حَقّاً عَلَی اللهِ اَنْ یُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ ... )

(( مردم! پیامبر خدا فرمود: هر مسلمانی با سلطان زورگویی مواجه گردد که حرام خدا را حلال

نموده و پیمان الهی را در هم می شکند با سنت و قانون پیامبر از درِ مخالفت در آمده در میان

بندگان خدا راه گناه و معصیت و دشمنی در پیش می گیرد ولی او در مقابل چنین سلطان با عمل

و یا با گفتار اظهار مخالفت ننماید بر خداوند است که این فرد را به محل همان طغیانگر و آتش

جهنم داخل کند ... ))

و در خطبه معروف دیگرش پس از ورود به کربلا می فرماید:

( اَلا تَرَوْنَ اِلَی الْحَقِّ لا یُعْمَلُ بِهِ وَ اِلَی الباطِلِ لا یُتَناهی عَنْهُ لِیَرْغَبَ الْمُؤْمِنُ فی لِقاءِاالله )

(( آیا نمی بینید که نه به حق عمل و نه از باطل روگردانی می شود، شایسته است که در

چنین محیط ننگین، شخص با ایمان و با فضیلت، فداکاری و جانبازی کند و به سوی

فیض دیدار پروردگارش بشتابید.))

یعنی وظیفه هر مؤمنی چنین بود، نه فقط وظیفه امام حسین(علیه السلام) از آن نظر که امام بود.

ثالثاً : اگر امام حسین(علیه السلام) با راهنمایی مستقیم فرشته حرکت کرده باشد معنایش این است

که با عقل و تشخیص شخصی خودش قادر نبود وظیفه خود را تشیخص دهد.

رابعاً : این که امام حسین(علیه السلام) از قول رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)فرمود:

( اِنّ الله شاءَ اَنْ یراک قتیلاً . )

مراد مشیت تشریعی مخصوص نیست بلکه مراد مشیت تکوینی است. یعنی: این چیزی است که

شامل همه مسلمین می شود نه این که اختصاص به امام حسین(علیه السلام) داشته باشد.

حماسه حسینی، ج3 ، ص 87-84

بنابر این؛ حرکت امام حسین(علیه السلام) از دستورات کلی اسلام بود که خودش استنباط و استناج

کرده بود، که با رأی روشن و صائب خودش اقدام کرد.

 

منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س)

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!