پرسش هایی پیرامون حماسه کربلا شماره10

پرسش شماره 10

آیا مبنای قیام امام حسین( علیه السلام ) دعوت مردم کوفه بود

یااین که اگرهم دعوت نمی کردند امام حسین(علیه السلام)

قیام می کرد؟

جواب

عامل اصلی که در نهضت امام حسین(علیه السلام) حرف اول را می زند، عامل امر به معروف و

نهی از منکر است؛ که در این صورت؛ خواه مردم کوفه حضرت را دعوت می کردند یا دعوت

نمی کردند باز هم امام (علیه السلام) قیام می کرد و معترض بود به چند دلیل:

1- بارها امام حسین(علیه السلام) هدف از قیام خود را احیای سنت رسول الله(علیه السلام) و

امر به معروف و نهی از منکر اعلان فرموده است. در منزل بیضه خطاب به سپاهیان ((حُرّ))

می فرماید:

( اَیُّها النّاسُ اِنّ رسُولَ الّلهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) قال: مَن رأی سُلْطاناً جائراً مُستَحِلاًّ لِحرامِ الّلهِ ناکِثاً

عَهْدَهُ مُخالِفاً لِسُنَّهِ رَسُولِ الّلِه یَعْمَلُ فی عِبادِالّلهِ بِالْاِثمِ وَ الْعُدْوانِ فَلَمْ یُغَیِّرْ عَلَیْهِ بِفِعْلٍ وَ لا قَوْلٍ

کانَ حَقّاً عَلَی الّلهِ اَنْ یُدخِلُهُ مَدْخَلَهُ ... )

(( مردم! پیامبر خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: هر مسلمانی با سلطان زورگویی مواجه گردد که

حرام خدا را حلال نموده و پیمان الهی را در هم می شکند، با سنت و قانون پیامبر از درِ مخالفت

درآمده ، درمیان بندگان خدا ، راه گناه و معصیت و دشمنی در پیش می گیرد، ولی او در مقابل

چنین سلطانی، با عمل و یا با گفتار اظهار مخالفت ننماید، بر خداوند است که این فرد را به محل

همان طغیانگر در آتش جهنم داخل کند. ))

کامل ابن اثیر، ج4،ص48

در این خطبه امام حسین(علیه السلام) به صراحت بیان می دارد که هدف من مبارزه با ظلم و جور و

ستم است.

و در وصیتنامه خود به برادرش محمد حنفیه می فرماید:

( اِنّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْاِصلاحِ فی اُمَّهٍ جَدّی(صلی الله علیه وآله وسلم) اُریدُ اَنْ امُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهی عَنِ

المنکر ... )

(( همانا من برای زنده کردن قانون جدم رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) و برای امر به معروف و نهی

از منکر از مدینه خارج شدم ... ))

لذا امام حسین(علیه السلام) چون جامعه اسلامی را منحرف و در پرتگاه مشاهده می کرد، دست به

یک قیام اصلاحی زد.

2- دومین دلیلی که می تواند نقش اصلی بودن دعوت مردم کوفه را در قیام امام حسین(علیه السلام)

رد کند این است که: وقتی خبر امتناع امام حسین(علیه السلام) از بیعت با یزید به کوفه رسید آنوقت

مردم کوفه اجتماع کردند و هم عهد شدند و نامه دعوت نوشتند. بلکه باید گفت معاویه در زمان

حیات خود از امام حسین(علیه السلام) درخواست بیعت کرد ولی حضرت امتناع ورزید.

بنابراین موضوع امتناع از بیعت مقدم بر دعوت مردم کوفه بوده و اصالت داشت. زیرا خطر بیعت،

خطری بود که متوجه اسلام بود نه متوجه شخص امام حسین(علیه السلام)

3- اگر عامل اصلی نهضت امام حسین(علیه السلام) دعوت کوفیان بود، امام(علیه السلام) می بایست

احتیاط بیشتری می کرد و نصیحت ابن عباس و دیگران را به کار می بست.

اما حقیقت این است که امام(علیه السلام) هیچگونه اعتمادی به کوفیان نکرده است، زیرا مکرراً به

امام(علیه السلام) خبر آوردند که :

( قلوبُهُم مَعَکَ و سُیُوفُهُمْ عَلَیْکَ )

(( یعنی: قلب مردم کوفه با شما است اما شمشیرشان بر علیخ شما آماده شده اشت. ))

با این حال؛باز امام(علیه السلام) مسیر قیام خود را تغییر نداد و همان سخنانی که روز اول برای اهداف

قیام خود ذکر کرده بود، در روزهای آخر تکرار می کرد.

 

منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س)

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!