پرسش هایی پیرامون حماسه کربلا شماره3

پرسش شماره 3

فلسفه قیام امام حسین ( علیه السلام ) چه بود؟

جواب

1- نجات اسلام

این که چرا امام حسین(علیه السلام) قیام کرد ، و اهداف و فلسفه ی آن چه بود، درست مثل این است

که بگوییم : چرا پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در مکه قیام کرد و با قریش سازش نکرد؟ و یا چرا

علی(علیه السلام) اینقدر رنج حمایت پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) را در بدر و حُنین و اُحد و احزاب و

لیله المبیت متحمل شد؟ و یا ابراهیم(علیه السلام) یک تنه در مقابل قدرت عظیم نمرود قیام کرد؟

چرا موسی(علیه السلام)در حالی که جز برادرش هارون(علیه السلام) کسی را نداشت به دربار فرعون رفت؟

باید گفت: همه ی اینها بخاطر نجات اسلام ، کسب مقامات عالی انسانیت ، برقراری توحید

و حکومت الله ، عدل، آزادی و رفع ظلم و استبداد بود، نه بخاطر جاه و مقام یا تحصیل ثروت!

پس امام حسین(علیه السلام) همان راهی را رفت که انبیاء(علیه السلام) رفتند. و اعتراض به اینکه

امام حسین (علیه السلام) چرا فداکاری کرد و تسلیم نشد و حفظ جان نکرد، اعتراض به همه ی

انبیاء(علیه السلام) و اولیا است.

در نتیجه یکی از فلسفه قیام امام حسین(علیه السلام) نجات اسلام بود که خود فرمود:

(( علی الاسلام السلام ))

(( اگر قیام نکنم فاتحه اسلام خوانده شده است ))

حماسه حسینی ج3 ص30

 

2- ابطال حکومت یزید

حکومت یزید مانند حکومت پدرش معاویه ثابت و محکم نبود. چون اکثر افراد با حکومت یزید

مخالف بودند، و خودشان را برتر و بهتر از او می دانستند.

 

3- از بین بردن سب و لعن علی(علیه السلام)

یزید از ابتدا، حکومت خودش را بر لعن و سبّ علی(علیه السلام) پایه گذاری کرد. تنها راهی که

امام حسین(علیه السلام) می توانست با این خرافات مبارزه کند همان قیام بود. درنتیجه فلسفه قیام

امام حسین(علیه السلام) از بین بردن سبّ و لعن علی(علیه السلام) بود. علاوه ، اگر امام حسین

(علیه السلام) بیعت می کرد ناچار بود وفا کند. و این خود، امضاء نیت سیّئه یزید بود و برای نسل های

آینده مورد قبول واقع می شد.

 

4- ایجاد حکومت عدل

از جمله فلسفه قسام امام حسین(علیه السلام) ایجاد حکومت دادگری و ریشه کن کردن ظلم و ستم

در جامعه بود.

امام حسین(علیه السلام) قیام کرد تا انسانها را گناه، بی عدالتی، ظلم و ستم نجات بخشد. این است

که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) درباره امام حسین(علیه السلام) می فرماید:

(( اِنّ الحسینَ مِصْباحُ الْهُدی و سَفینَهُ النّجاهِ ))

(( بدرستی که امام حسین(علیه السلام) چراغ هدایت و کشتی نجات است ))

5-

امام حسین(علیه السلام) می دانست چه این که با یزید بیعت و صلح کند و چه زیربار بیعت نرود کشته

خواهد شد. زیرا بردارش امام حسین(علیه السلام) با توجه به این که با معاویه صلح کرده بود، ولی

معاویه به وسیله زهر، حضرت را به شهادت رساند. یزید نیز از فرزندان ناپاک آن جنایتکار بود که

همان راه پدر را در پیش خواهد گرفت.

بنابراین ، چنین اراده ی ننگین در وجود ناپاکشان نهفته بود.

به هر حال ، کشته شدن امام حسین(علیه السلام) بدست یزید حتمی بود و در این باره تردید نیست.

لذا حضرت برای این که خون پاکش تبدیل به یک نهضت جاودانی گردد و به مردم جهان بفهماند

که هیچ موقع تن به ذلت و خواری ندهند و زیربار ستمگران نروند ، قیام کرد و در این راه به

شهادت نائل گردید.

 

6- حذف موروثی بودن خلافت از خاندان بنی امیه

از جمله فلسفه قیام امام حسین(علیه السلام) از بین بردن خلافت موروثی از خاندان بنی امیه بود.

امام حسین(علیه السلام) دید که با خلافت یزید اصل وراثت خلافت در خاندان بنی امیه عملی

می شود و ممکن است اگر قیام نکند به یک امر سنتی تبدیل شود.

منبع: جلسات قرآنی مسجد حضرت زینب(س)

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.
ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!