داستان طلسم شیخ بهایی در حرم امام رضا (علیه السلام)

عالم بزرگ، شیخ بهایی (قدس سره) که مزارش در

صحن آزادی آستان مقدس و ملکوتی حضرت علی

بن موسی الرضا(علیه السلام) قرار دارد، یکی از

شخصیت‌های برجسته تاریخ اسلام است. ایشان به

جز آنکه در علوم دینی به درجه اجتهاد رسیده و

مرجع تقلید زمان خود بوده‌اند، در بسیاری از علوم

دیگر از جمله طراحی و معماری ساختمان نیز مهارت

داشته‌اند؛ چنان که حرم مطهر امام رضا

                       (علیه السلام) را ایشان طراحی کرده‌اند و خود در

                                    ساخت آن نظارتکامل داشته‌اند.

در زیر داستانی از کتاب دلشدگان، نوشته محمد لک علی آبادی پیرامون چگونگی

ساخت حرم مطهر رضوی را از نظر می‌گذرانید.


در این کتاب آورده‌اند که، در مورد نقشه و ساخت حرم مطهر و ملکوتی امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام)

توسط شیخ بهایی (قدس سره) یکی از مسؤلین آستان قدس رضوی تعریف می‌کرد: شیخ بهایی پس از طراحی حرم،

در هنگام ساخت آن، خود بر کلیه امور نظارت داشته‌اند و تمام مراحل ساخت حرم نیز تحت نظارت و کنترل ایشان

انجام می‌شده است. قبل از آنکه ساخت حرم به اتمام برسد، برای جناب شیخ، سفر مهمی پیش می‌آید.

طلسم شیخ بهایی در حرم امام رضا علیه السلام


شیخ سفارش‌های لازم را به معماران و مسؤلان ساخت حرم کرده، بسیار سفارش می‌‌کنند که کار را متوقف نکنند

و ساخت حرم را پیش برده به اتمام برسانند؛ به جز سر در دروازه اصلی حرم (دروازه ورودی به حرم و ضریح مقدس،

نه دروازه صحن). چرا که شیخ در نظر داشته روی آن کتیبه‌ای را که از اشعار خودش بوده نصب نماید. رسم است

بر سر در اصلی یا دروازه ورودی به حرم ائمه اطهار (ع) و حتی امامزادگان مطهر، کتیبه‌ای نصب می‌شود و در

شأن آن بزرگوار روایت، جمله یا شعری نوشته می‌شود. گاهی نیز روایت یا حدیثی از خود آن بزرگوار روی کتیبه

نوشته می‌شود. به هر حال، سفر شیخ به درازا می‌کشد و بیش از زمان پیش بینی شده در سفر می‌ماند.

هنگامی که از سفر باز می‌گردد و جهت سرکشی کارهای ساخت و ساز به حرم مطهر می‌رسد، با تعجب

بسیار می‌بیند که ساخت حرم به پایان رسیده، سر در اصلی تمام شده و مردم در حال رفت و آمد به

حرم مقدس هستند. شیخ با دیدن این صحنه، بسیار ناراحت می‌شود و به معماران اعتراض می‌کند که

«چرا منتظر آمدن من نماندید؟ چرا صبر نکردید؟»


مسؤل ساخت عرض می‌کند: «ما می‌خواستیم صبر کنیم تا شما بیایید، اما تولیت حرم نزد ما آمدند و بسیار

تأکید کردند که باید ساخت حرم هر چه سریع‌تر به پایان برسد. هرچه به او گفتیم که باید شیخ بیاید و خود

بر ساخت سر در دروازه نظارت مستقیم داشته باشد، قبول نکردند. وقتی زیاد اصرار کردیم، گفتند: کسی

دستور اتمام کار را داده که از شیخ خیلی بالا‌تر و بزرگ‌تر است. ما باز هم اصرار کردیم و خواستیم صبر کرده،

منتظر شما بمانیم.


در این زمان تولیت حرم گفتند: خود آقا علی بن موسی الرضا (علیه السلام) دستور اتمام کار را داده‌اند.

شیخ بهایی قدس سره هم‌راه مسؤل ساخت پروژه و معماران نزد تولیت حرم می‌روند و از تولیت در این مورد

توضیح می‌خواهند.


تولیت حرم نقل می‌کند: چند شب پی در پی آقا امام رضا (علیه السلام) به خواب من آمده و فرمودند:

«کتیبه شیخ بهایی، به در خانه ما زده نشود، خانه ما هیچ‌گاه به روی کسی بسته نمی‌شود و هر کس

بخواهد می‌تواند بیاید».


شیخ با شنیدن این حرف، اشک از چشمانش جاری می‌شود و به سمت ضریح می‌رود و ذکر «یا ستار العیوب»

بر لبانش جاری می‌شود. سپس در کنار ضریح آن قدر گریه می‌کند تا از هوش می‌رود. پس از به هوش آمدن

خود چنین تعریف می‌کند: من می‌خواستم یکی از طلسم‌ها را به صورت کتیبه‌ای بر سر در ورودی حرم بزنم،

با این اثر که افرادی که آمادگی لازم را ندارند، نمی‌توانند وارد حرم مطهر و حریم مقدس

حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) شوند، اما خود آقا نپذیرفتند و در خواب به تولیت آستان از این

اقدام ابراز نارضایتی فرمودند. آری در خانه این بزرگواران، نه تنها برای ما شیعیان که به روی همه، حتی

غیرمسلمانان باز است و هر ساله شاهدیم که کرامات امام هشتم (علیه السلام) به غیر شیعیان و

حتی غیر مسلمانان نیز شامل می‌شود و از این خوان گسترده کرم به همه خواهندگان و جویندگان می‌رسد.

شیخ بهایی کیست؟


بهاءالدین، محمدبن حسین عاملی، عالم و دانشمند بزرگ و گرانقدر جهان اسلام، روز هشتم اسفندماه

سال ۹۲۵ (هـ. ش) در منطقه «رودان» جبل عامل، واقع در لبنان امروزی و در روستایی به نام «جباع» متولد

شد. وی در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران آمد. شیخ بهایی در ایران عصر صفوی بالید و در اندک زمانی به

دلیل هوش و فراست ذاتی، پله‌های ترقی را در عرصه علم ودین پیمود. وی از ۵۳ سالگی تا زمان وفاتش، در

هشتم شهریور سال ۱۰۰۰ (هـ. ش)، منصب شیخ الاسلامی اصفهان را، در عهد شاه عباس صفوی، بر

عهده داشت. شیخ بهایی عالمی جامع و پرکار بود. بیش از صد اثر تألیف شده او نشان می‌دهد که شیخ بهایی

بر بیشتر علوم دوران خود تسلط کافی داشته است. ویژگی برجسته آثار او، پرداختن به اصل و دوری از حاشیه

است. به همین دلیل آثارش همواره مورد استقبال طلاب و دانش پژوهان، در دوره‌های پس از او قرار می‌گرفته

است. وی افزون بر آموزش و تربیت دانشمندانی مانند ملاصدرا، محمدتقی مجلسی و ملامحسن فیض کاشانی؛

چند مدرسه در اصفهان تأسیس کرد و کوشید با دعوت از دانشمندان بنام برای تدریس در آن‌ها، بر غنای این

مراکز آموزشی بیفزاید.

منبع:مسجد حضرت زینب(س)

پایگاه اطلاع رسانی حج

موسسه جهانی سبطین

 

2 نظر

  1. یوسف خیردلیوسف خیردلsays:

    ممنونم ازمطالب خوب وآموزنده لطفا ازاین مطالب بیشتر درسایت بزنید میلادامام رضا«ع»برشماوهمه شیعیان جهان مبارک

  2. محمد شاه حیدرمحمد شاه حیدرsays:

    جالب بودهم برای داستان وهم برای زندگی نامه شیخ بهایی.با تشکر

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!