امام زندانی

این پست در مورد امامیه که تو خونش زندانی بوده ، نمی تونسته براحتی با مردم

معاشرت کنه ، مردم بیان سوال بپرسن ، بیرون بره ، به مسجد بره ؛ کجای دنیا

اینجوریه که کسی رو بی گناه تو خونه زندانی کنند و اجازه ندهند که درست زندگی

کنی .

غربت این امام از اونجایی مشخص میشه که حج علنی نرفته ، درصورتی که تمام

ائمه به حج رفتند ، چرا گفتم علنی آخه درسته علنی به حج  نرفته به خاطر زندانی

بودنش اما بوسیله قدرت امامت (طی الاعرض) به حج رفته.

می دونید چطوری ی کسی به چیزی معروف میشه آفرین ، وقتی کسی کاری رو

زیاد انجام بده ؛ این امام در یک منطقه نظامی زندانی بوده به عربی عسکر

( فارسی= عسگر) معروف شده است.

آفرین امام مورد نظر ما امام حسن عسگری (ع) است.



نشانه ای از علم امام :

محمد بن صالح ارمنی از حضرت عسکری(ع) معنی این آیه را پرسید:

(( خداوند هرچه را بخواهد محو می کند و ثبت می کند و اصل کتاب نزد اوست ))

رعد آیه 39

حضرت فرمود: آیا جز آنچه هست محو و جز آنچه نیست اثبات می کند ؟ من با خود

گفتم : این خلاف گفتار هشام بن حکم است که می گفت: خداوند پیش از وجود

چیزی علم به آن ندارد(وچون موجود شد علم بع آن پیدا می کند) حضرت به من نگاه

کرد و فرمود:

آن خداوند عظیم الشأنی که پیش از وجود چیزها علم به آنها دارد از این اوهام برتر

است.       کشف الغمه ، ج2 ، ص419  و  غیبت شیخ طوسی ، ص124


شرک خفی :

ابو هاشم جعفری گوید : شنیدم حضرت عسکری(ع) می فرمود: از گناهانی که

آمرزیده نشود این است که کسی ( گناهی کند و در مقم تحقیر آن گناه بگوید: ای

کاش مرا مؤاخذه نکنند مگر برای این گناه.

من با خود گفتم : این امر دقیقی است ، باید انسان درباره ی هر چیز و هر حالت

خویش دقت و جستجو کند.

حضرت رو به من کرد و فرمود:

آری راست گفتی ابو هاشم ! آنچه در دل گذراندی نگهدار که شرک در میان مردم از

حرکت مورچه در شب تاریک بر سنگ سخت ، و یا بر چلاس سیاه ، مخفی تر است.

کشف الغمه ، ج2 ، ص 420


امام عالم به تمامی زبانهاست :

نصیر خادم نقل می کند : مکرر شنیدم که حضرت عسکری(ع) با غلامان خود به زبان

خودشان از ترکی و رومی و صقلبی سخن می گفت ، در شگفت شدم ؛ گفتم :

ایشان در مدینه متولد شده و تا هنگام وفات پدر با کسی تماسی نداشته و کسی او

را ندیده پس این علم را از کجا آموخته؟!

این سخنان با خود می گفتم. حضرت به من رو کرد و فرمود: خداوند تبارک و تعالی

حجت خود را در هر جهت از دیگران امتیاز می دهد ، و علم لغت ها و شناسایی

نَسَبها ، و مدت عمرها، و حوادث روزگار را به او می آموزد ، و اگر نه این بود میان

حجت و دیگران فرقی نبود.           کافی ، ج1 ، کتاب الحجه ، ص 509 ، ح11


استفاده از کتاب خبرهای غیبی نوشته علیرضا رجالی تهرانی

3 نظر

  1. گروه مارش ابوالفضل العباس محله کرناسیانگروه مارش ابوالفضل العباس محله کرناسیانsays:

    سلام دوست عزیز مثل همیشه مطالبتون زیبا بود خیلی ممنون که اطلاع دادید یا علی

    • مدیر سایتj-mhz j_mhz(j-mhz) :

      علیک سلام خواهش می کنم خوشحالم که پسندیدید

  2. علیرضا زمان زادهعلیرضا زمان زادهsays:

    مطلب خوبی بود با تشکر

  3. احمد رضا زمان زادهاحمد رضا زمان زادهsays:

    مطلب خوبی بود باتشکر

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!